Gaia Journey, Gezme Tozma

Japon Bahçesin’de Aşk Ol’dum.. ❤️🌹⭐️🍁

“Hayatın Aşkı İçime aksın diye Yol Japon Akçaağaçları’na çıktı.. ❤️🌹🙏🏼🌳🍁🍁🍁🍁..”

Sevgili arkadaşım Gül ile bir program yaptık İstanbul Baltalimanı’ndaki Japon Bahçesi’ne gidicez.. 2003 yılında İstanbul Büyükşehir Belediyesi ile Japonya’da kardeş şehir Shimonoseki Kenti Belediyesi katkıları ile açılmış.. bu dostluk anısına bir de küçük anıt koymuşlar.. fotoğraflara ekledim.. ilgilenenler için link’ini ekliyorum en alt bölüme.. ben yıllarca çalıştığım şirketime gidip gelirken hemen her gün önünden geçip de bir fırsat bulup da durup görememiştim hayret ettim kendime! Çalışmaktan başka hiç bir şey düşünmediğim o dönemlerde.. şimdi Japonya’ya gitmek hayalimin en önemli parçalarından Fuji dağını görmek Şamanlık yolculuklarımın en baş köşesindeki heyecanlarımdan bu gerçekliğe taşımayı seçtiğim.. Gül “burnumuzun bir ölçüde dibi yani aynı koca şehirde yaşıyoruz.. önce bir bu bahçeye gidelim” deyince.. hadi hayalime bir adım daha yaklaşayım diyerek heyecan yaptım. Gül’ün zaten Japonya için programı bile var:) e hadi o zaman!

Önceliğimiz oraya gidip ağaçlarla buluşacağız. Bizim tek derdimiz ağaçlar!! Niyet ettik bir kere.. Doğal dişil Şamanik yanımız bayıldı bu işe tabi günler öncesinden.. ancak bir gece öncesinde bir anda bir kasvet, bir sıkıntı ve hüzün bastı içimi anlatamam. Ne yaptıysam geçiremedim. Belli ki süresini dolduracak ve bana derinlerden anlatması gerekeni bir güzel anlatıp öyle gidecek yoluna.. yüreğim yarılırcasına bir üzüntü ve hüzün dalgası ile bir hal ilken, Öz Sevgime sığınıp uyudum.. sabah ola hayrola..

..

Sabah tamamen içime kapanıp öylece kalmak ister bir hal.. Allaaah nasıl yapıp da gidicez ki derken.. baktım daha vakit var.. ben şu içime iyice bir döneyim de bu yoğun duygularımı bir dinleyip anlayayım dedim. Zira ortada böyle hissetmem için reel geçerli net bir sebep yok görünürde.. meditasyona başlarken hiç gidecek halim yoktu.. korku hüzün ile derine kapanma isteksizlik ile gideyim mi? Yoksa gitmesem mi acaba? hali. Kendimi duyamıyordum bile doğru dürüst önce.. baktım olmuyor direkt sordum yüreğime. Gelen mesaj yaklaşık “git oradaki akçaağaçların mesajı var sana onları dinle mesajlarını al” yönünde oldu. Hem Gül ile gidiyorsun deyince içim açıldı zaten Gül hem çok sevdiğim bir arkadaşım hem de adı Gül 🌹 malum benim için çok anlamlı. Gül ol’ma halime atıfta bulundu kalbimdeki Bilge rehberliğim. Hem de gülmek. (Bir’den çok anlamlı anlayacağınız. Yürek mesajları hep öyle olur zaten.. hep kişinin kendine özeldir anlamları, rüyalar gibi..) Biz de birlikte olduğumuzda kah ağlıyoruz kah gülüyoruz kah içimizdeki çocuklarca eğleniyoruz. Mesajıma teşekkür ederek daldım meditasyonuma ve sürecimi yaşayıp kalktığımda duygularım tümü ile dönüşmüştü.. olumsuz görünen bir duygu daima olumlusu ile birliktedir.. biz mesajı doğru aldığımızda ve ol’ana’a kendimizi açtığımızda gülen yüzünü gösterir..

..

Yaşamın Aşkına açığım.. çok şükür.. hayat beni seviyor ve ben buna izin veriyorum tüm layık olmadığımı söyleyen eski kısıtlı düşünce inanç başkalarına ait yanılsama, görüş ve yanlış olumsuz algılara rağmen.. bana ait olmayanları sakince bir kenara bıraktım ve yoluma devam ediyorum. Aşk ❤️ ile.

Hayatın bana olan aşkını hissettim anlayacağınız.. bu aşka açığım hak ediyorum sevgiyle kabul ediyorum. Teşekkür ediyorum. İçim ısınıyor. Müteşekkirim. Layığım bu aşka. Varoluş gerçekliğim bu benim. Çok şükür..

Yani bırakmam gerekeni bırakarak. Almaya açıldım gönlümde ve bilincimde.. varlığımla.. dişil yanımca..

Halen dün geceki tatsız halimin yorgunluğu olsa da.. bu duygu ile Japon bahçesine gitmeye adım attım güne..

Haydi yolcu yolunda gerek gözünde yolu hiç büyütme diyerek biz buluştuk sevgili Gül ile ve düştük yollara.. şehirler arası gider gibi zaten İstanbul’un bir ucundan diğer bir ucuna gitmek.. de.. yürek yol’u çağırınca bir kez ne mümkün o gerçek sesi dinlememek!

Sohbet muhabbet yol nasıl geçti anlamadık bile..

Bahçeye girdiğimiz anda tam da sabahki yürek mesajımda içime dolan bilgi ve gözümde beliriveren kıpkırmızı yapraklı Japon Akçaağaçları ile karşı karşıya geliverdim bahçenin en dip köşesinde..

Hele ki bir tanesi ile.. gönüllerimiz gözgöze geldi. Çekti beni tüm mucizevi dişilliği ile kendine.. yanına gidip sarıldım tüm varlığımla..

Yumuşacık dişil rüzgarları ile kalbimden içime aktı.. aktı.. aktı.. yüreğimdeki dişil Japon Tanrıçam dile geldi sanki.. anladım.. şefkat’in gerçek mânâsına ermemi sağladı.. tatlı ilahi dişil sesi ile içimden akarak yüreğimi enfes şifalı sesi ile mırıldandığı şarkısı yıkadı, yumuşattı, arındırdı.. Benim içimde her daim var olan Dişil Japon Tanrıçamı bir tatlı şefkat dokunuşu ile uyandırdı sanki bugün bu muhteşem Akçaağaç.. O şarkıların yüreğimde uyandırdığı muhteşem duyguları ne kelime bulup da anlatsam.. bilemiyorum.. yaşamak gerek ancak.. O nasip olsun niyeti olana.. öyle bir şefkat bilinci sardı ki benliğimi.. tüm gerginliğim.. endişe.. kasvet.. hüzün.. korku.. ne var ne yoksa aldı götürdü.. zaten hiç biri gerçekten benim değildi.. ne de bana ait.. gitmesi gereken ne var ne yoksa salıverdi yürek bilincim bu sayede.. yumuşacık tatlı şefkat hal’imde bir yürek bir duru ben kaldım geriye.

Tek kelime ile yumuşacık.. ikinci tek kelime ile hafif.. üçüncü ile doğalca Ol’an.. dişil.. safî şefkat.. ilahi derinlikteki yüce yaratan nefesinden şarkılar mırıldanan.. doğal kutsal öz’gür dişil.. Tanrıçam.. bu ne tatlı bir enerji ah ya Rabbim.. Aşk ile doldu yüreğim ruhum benliğim.. başka bir alemde gibiyim o andan itibaren. . salıvermenin Ol’ana izin vermenin bunca şefkatli ve güzeli. Eskinin, vakti dolan, yaşanmış ve enerjisi artık bitmiş olanın, zamanı gelmiş ol’an’ın doğalca akıp gidişine izin vermek. Sakince hafifçe şefkatli bir müsterih enerji ile. O sırada da hem de yaşayarak yeniyi yaratmak tüm doğal zeki muzip tatlılığı ile.. hafifçe sezilen belli belirsiz bir cilveli umarsızlık ile.. güzelliğin böylesi aşk-I divane dillere destan öz gerçeklikle.. şefkatli bir pervasızlık demek ne kadar anlamlı olur bilinmeze..

Öyle huşu dolu bir enerji boyutu ki bu. Bırakamadım ağacı uzunca bir süre. Gayet bencil olma hakkı ve izni verdim hatta bilerek isteyerek farkında olarak kendime.. sakince.

“Hadi! hani gidiyorduk artık?!” diyor arkadaşım. “Yok!” diyorum.. “bırakamıyorum.” “Biraz daha..” Hayatımda yaşadığım en tatlı yumuşaklıktaki dişil enerjili ağaç bu. Büyülendim. Denizkızlarının Aşk şarkısı ile büyülenen denizci misali.. kapıldım gerçek aşkın sihirli akışına bir ve bütünlüğümce.. her yanım gevşedi. Hayatın sihirli Aşkı sardı Ben’liğimi tüm gerçekliği ile..

….

Sonrasında tüm gün süren başka, bambaşka bir farkındalık boyutuna geçmişlik halimiz.. dillere destan Gül ile.. Zihnin alışkın olduğu gevezeliğini yapamamasına sebep olacak kadar; hatta bizim iki dilli düdük kız çocukları edası ile sohbet eden arkadaşlığımızı bile sınarcasına, etkiledi.. konuşamadık alışkın olduğumuz düşünüp konuşma boyutumuz dumura uğradı resmen. Pek de iyi oldu memnun olduk bir nevi bu durumdan.. daha önce de benzerlerini yaşadığımdan çok garipsemedim kendimce.. akışa bıraktım. Zaten doğal sürecini dolduracak. Bilinç boyut değişimi beyin ve olan sistemince sindirilecek doğalca. Değişecek dönüşecek. Böyle böyle tamamen Yen’i bilinç boyutu enerjileri ile uyumlanmış olacak. Oluyor zaten. Kimimiz farkında kimimiz değil. Kimimiz daha da çok farkında kimimiz daha az. Sadece O kadar.. uyumlanmaların daha kolay olması için doğaya ve ağaçlara en çok ihtiyaç duyanlardan biriyim.. kendimi çok iyi biliyorum bu konuda.. Bazı geçişler öyle süratli ki artık kimimiz için. Doğal destekler de o derece etrafımızda doğalca.. biz niyet edip istediğimiz sürece ve o oranda tabii ki yardıma hazırlar. En başta Doğa..

Bu muhteşem kıpkırmızı yaprakları ile içimi daha da çok ısıtan dişil Japon 🍁 Akçaağacı değme ruhani üstatlardan daha da lütufkâr bir ustalıkla tüm gerçek şefkat enerjisini aktardı bana İlahi Ruh’un.. aracı oldu vesile oldu seferber oldu.. yol’daş oldu.. yüreğimin yol’unda Aşk ile.. tüm şükranlarım ile minnettarlıkla teşekkür ederek ayrıldık fiziken Japon bahçesinden. Ruhumun orada çok anlamlı bir parçası ile sevgi iletişimimin sonsuz daim olduğunu bilerek. Hatta Japonya’daki tüm güzel enerjilere, ağaçlara ve Fuji dağına selam ve sevgilerimi ileterek. En Harika zamanda görüşme niyetimi de sevgi saygı ile tüm olumlu yürek bilincim ile aktararak. vedalaştık.. biliyorum ki Doğadaki herşey gibi ağaçların birbirleri ile iletişimleri var kökleri taa Dünya’nın diğer ucundaki ağaç köklerine iletiyor sevgimi, mesajımı, niyetimi.. çünkü yürekte Bir’iz her Bir’i ile ortak lisanımız yürekten sevgi, aşk titreşimi zira.. yürek lisanı tek tüm Evren’de geçerli ve tabii ki Doğa’da.. öz lisanımız Sevgi ve Aşk.. 💖🌳🌹🙏🏼⭐️🌿💧💎🍁

Sonra yavaş yavaş yolda yürürken bahçedeki kiraz ağaçlarından ve tekrar gelmekten bahsettik arkadaşımla. O sırada kendisi araştırmalarını yaparken edindiği bilgiyi paylaştı benimle.. “Japon bahçelerinde akçaağaç ölümün simgesi.. kiraz ağacı da yeniden doğuşun..” dediği anda benim içimde biliş taşları olayın bu boyuttaki bilme halimi de anlamamı sağlayarak yerli yerine oturmaya başladı.. gitmesi gereken ne var ne yoksa nezaketle bırakmama destek olan yol gösteren bu müthiş enerjiye müteşekkirim.

Son birkaç gündür bir türlü anlam veremediğim hüzün ve üzüntü duygularım şimdi benim için çok daha anlamlı oldu. Ölümün böylesi güzeli nasip olsun tüm gitmesi gerekenlere.. Sanki ölümün nefesi bu kadar tatlı imiş de ben bilmezmişim gibi unutmuşum zalimce sadece bir an.. hatırladım.. ne dost bir ölüm imiş bu böyle.. tatlı ölüm.. gitti tüm katılıklar.. yumuşacık oldu yüreğim hakiki şefkat ile. Yolda arkadaşım kolumu sıktı hafifçe sevgi ile. “Nasıl da yumuşak ve hafif hissettim kolunu” dedi.. “evet yumuşacık oldu içim.. yüreğim.. yansıdı demek ki bedenimin dışına da. Ne güzel bunu hissetmen..” dedim. Şaşırdık ikimiz de.. huşu dolu hallerimizle şükrederek güzel ağaçlara. Yine gelicez söz dedik birbirimize. Teşekkür ettim bu paha biçilmez deneyimi yaşadığımız için hem kendimize hem birbirimize hem de en çok da Japon Akçaağaçlara.. iyi ki tanıştık diye.. ❤️🍁🌹🙏🏼⭐️

….

“Sadece Akçaağaçlar ile değil içimdeki en derinlerimden çıkıp gelen bütünü kapsayıcı Dişil Gücüm.. gerçek anlamdaki Şefkat bilincim ile buluştum bugün ben.. ” 9.11.16 İstanbul 💖🌺🙏🏼⭐️🌿🍁🐆👸🏼

…..

Teşekkür ederim sevgili Evren.. Sevgili DünyaAna Gaia.. ve sevgili Kutsal Dişil Enerji (Gaia Tanrıça bilinci enerjisi).. Teşekkürler yüce Yaradan.. ilahi Yaratıcı Enerji.. Sevgi bilinci.. Aşk Ol’an.. Gül Ol’ma niyeti ile yaratarak yaşayan, yaşayarak yaratan.. Öz’gür bilinç halim.. çok teşekkür ederim sevgili Kendim.. Yüce Ben’im.. O Ben’im.. Ben O’yum. Ben Ben’im.. O hal’im.. Öz’de Bir Ol’ma Hal’im.. Bir’den Bütün’e.. Bütün’den Bir’e Ol’an’ca.. çok şükür. Müteşekkirim.. Doğalca. Öz Doğamca.. Vahşi Doğamdan gelişip güzelleşip doğan kadınlığımın Yaratıcı kimliğiyle.. tüm dişi benliklerimin bütünlüğünde.. tüm Eril benliklerimin Bir’likte dengesinde.. Tümünü kavrayan.. Hepsinden öte Ol’anca.. Ve aslında kendimi Bil’dim bileli.. her daim ne ise o halimde.. Olduğu gibi Harika Ol’anca.. Aşk ile herşeyin ötesine geçip yaşamın ilahi lütfuna eren’ce.. An’da Öz’den akıp da geleni farkedip dile geldiğince.. dile gelebildiğimce..

……

Yeniden doğuşu simgeleyen Japon Kiraz Ağaçları Nisan ayında yeniden çiçek açtığında tekrar görüşmek üzere. Bakalım hangi Harika enerjilerle yepyeni Sevgi ve Aşk bilincine yeniden doğmuş olucaz.. hep Bir’likte.. yaşayarak görelim. Sevgi ile.. Aşk ile.. Öz’gürce..

Nesli Olcay / Gaia Journey

11.11.2016 14.00

Japon Bahçesi – Baltalimanı/ İstanbul

 

 

 

img_7412

 

img_7417

img_7418

 

img_7422

 

img_7421

 

img_7420

img_7416img_7419

img_7415

img_7414

 

Bunlar Da İlginizi Çekebilir

Bir Yorum Bırakın