Chamalu, Gelişim

Bahar geldi yüreklerimize..❤️🌹 Gül olup açma vakti..

“Bahar geldi yüreklerimize..❤️🌹 Gül olup açma vakti.. ”

Bahar geldi yeryüzünün bu yarımküresine.. Hem de ilkbahar.. Aşk mevsimi.. Doğanın kış uykusundan uyanıp yeniden Can’landığı, toprağın usul usul kıpırdandığı, çiçeklerin pıtırak pıtırak tomurcuklandığı, çimenlerin yeniden yeşermeye başladığı, gökyüzünün aslında masmavi olduğununu hatırladığı, havanın ışıl ışıl hareler taşıdığı, yüreklerin aşk aşk diye küt küt attığı mevsim.. Hayvanlar aleminin yakınlaşıp çiftleştiği, hayata daha da bir neşe ile katııldığı.. Biz insanların da hayata daha bir umutla baktığımız mevsim.. Can’lanıp.. Yeni yeniden aşk ile dolduğumuz mevsim.. Öz’ümüzü hatırlayıp da doğa ile bir olup coştuğumuz mevsim.. Yeni hayaller kurup, içimizdeki coşku ve umut ile, hepsini bir anda heyecan içinde gerçekleştirip de yaşamak istediğimiz mevsim..
Ee hazır bu enerjiyi yakalamışken de bol bol temizlik yapıp yeniye yer açmaya hazırlandığımız, temizlenmeyi, paklanmayı en çok sevdiğimiz mevsim..

Hal böyle olunca ben de ilk önce merkezimden başlayayaım dedim.. Oturdum yüreğimin tam ortasına sordum taa en içine, derinlerine doğru..

– Dile benden ne dilersen?!
❤️ Seni.. dedi.
– Aa.. Ben buradayım ya işte!!..
❤️ Yok.. dedi. Öbür seni.. Beni kendisine ardına kadar açıp da içeri davet ettiklerinden ortalığı yıkıp döküp tarumar edip de ardına bakmadan gitmesine izin verdiklerini.. Çağır hepsini toparlasınlar ortalığı.. Çünkü bana seni gerek..
– Hımm.. Dedim.. Kendi kendime.. Ses tonuna ve netliğine bakılırsa durum ciddi.. Peki dedim.. Kimi çağırayım istersin bu iş için, sen söyle?..
❤️ Onu.. dedi.. O en çok sevdiğini.. O en derinlerime kadar tüm kapılarımı açıp da hoşgeldin dediğimi..
– Peki.. Anladım.. dedim fazla uzatmadan.. Zira emir büyük yerden..

Gözlerimi kapattım onu çağırmak için.. Bir baktım tam karşımda duruyor.. Biraz mahçup.. Biraz utanır gibi gözlerini kaçıra kaçıra.. Ama tam da karşımda.. Meğer bu anı bekliyormuş.. Hazır sorumluluğunu almaya..

– Hoşgeldin.. dedim.
– Selam.. dedi..
Benim bir şey dememe mahal bırakmadan.. Devam etti..
– Ben hepsi adına temizliğe geldim.. Benim senin hayatındaki şu anki görevim bu sanırım.. dedi.
– Hepsi derken? dedim
– Benden önce kalbini kıran döken, sevginin değerini bilmezden gelen, hoyrat davranan kim varsa hepsi adına..
– Neden sen ki, hepsi adına?
– Ben hepsinin istemeden de olsa sebep olduklarının verdiği acı ve üzüntülerin düğmelerine bastım.. Hatırlattım sana tek tek.. Görevim buymuş meğer.. Şimdi de tek tek temizlemene yardım edeceğim.. Ve işin gerçeği.. kalbin.. bizim için çok değerli..
– Peki anladım.. Gel içeri öyleyse diyerek aldım kalbimin içine, tam merkezine..

Bir baktım elinde temizlik malzemeleri başladı yüreğimin duvarlarını yıkayıp silmeye..

image

Kalbim de dünden razı, o sildikçe temizleyip pakladıkça çıkartıyor önüne bir bir, kırık dökük, ne var ne yoksa, hiç gocunmadan.. ❤️

O sildikçe içim açılıyor kalbim bir ferahlıyor.. Sıra sıra gözümün önünden anılar hızlı oynatımda bir bir geçiyor.. Geçmişimden kişiler.. Ve tabii ki yaşadığım duygular.. Korku, kıskançlık, kibir, incinmişlik duygusu, kaybetme korkusu, değersizlik duygusu, terkedilmenin acısı, terketmenin acısı, yalnız kalma endişesi, sevgisizlik, katılık, taşlaşmış kalplerin verdiği acı, hissizlikler, kötü hissettiren durumlar, kızgınlıklar, çaresizlik halleri, umutsuzluk, mutsuz anlar.. Acımasız surat ifadeleri.. İstenmeme, red edilme, yalan söylemlerin acısı, kaybetmenin derin yangını, ihanetin acısı.. Ne var ne yoksa sildi, süpürdü, temizledi.. Ne kadar sürdü bilmiyorum.. Ama öyle bir ferahladı ki kalbim, ruhum, benliğim kelimelerle anlatamam.. Tüm duvarlarını yıkadı, fırçaladı sonra da okşadı sevgisiyle.. Sorumluluğunu aldı sevgili yürek dostum.. Görevini yerine getirmenin haklı huzuru ve gururu okunuyordu tüm bedeninden ve varlığından..
Sonra birlikte yeniden inşaa ettik gerekli düzenlemeleri yaptık, yepyeni bir yaşam ortamı oluşturduk.. Eskisinden bile güzel oldu.. Yüreğimin de içine sindi anlayacağınız..

Sonra toparlandı.. Şöyle bir ettafa baktı.. Yaptığı işten memnun.. Bana yaklaştı, eğilip tatlı bir öpücük kondurdu yanağıma.. Bir baktım elinde incecik, zarif, pırıl pırıl kristal bir gül..

– Bu senin için.. dedi.. 🌹

Yüreğimin tam ortasına nazikçe ve itina ile yerleştirdi.

Gözümden süzülen mutluluk, minnettarlık, şifa ve huşu gözyaşları içimi ısıttı.. Bir baktım yüreklerimizden ılık ılık akan sevgi kristal gülümü canlandırıyor, renklendiriyor ve yaşatıyor.. İşte o an anladım ki “bu yürek artık sadece gülün aşkı ile titreşiyor..”

Ve ben yüreğimin tam ortasındaki “kristal gül ol”arak yaşamayı öğreniyorum.. ❤️🌹

….
– Oldu mu? İstediğin oldu mu? dedim yüreğime..
❤️ Oldu dedi genişleyip aydınlık bir gülümsemeyle.. Bana “Seni” gerek demiştim.. 🌹
– ….

O an anladım.. Ben zaten “Gül”düm.. Sadece unutmuştum.. Hatırladım.. ❤️ 🌹

…..

Şükrettim “Sevgili”ye.. Ne tatlı, ne vefalı, ne hayırlı, ne iyi, ne dost, ne harika bir aşkmışsın “Sen” diye.. Kalbim sevgi ile titreyerek.. ❤️ duymuştur heralde.. 😊 onca vesile oldu tüm bu güzelliklere.. Darısı herkesin başına ve en çok da yüreğinize ol’sun.. 😍🌹 🙏🏻 ⭐️ ❤️

Sevgiyle, minnetle, tatlı tatlı muzipçe gülümseyerek uğurladım O’nu Yol’una.. Nasılsa hep Bir’iz, Bir’likteyiz, Aşkta, Yürekte, Gül’de, Hakikat’te.. An’da.. Yol’da.. Öz’de.. Öz’gürce.. Yegane Ol’anla.. Yürek Yol’umuzda.. Sonsuzca..

……. 🌹

Şimdi kalplerimizden başlayarak, tüm bedenimizi ve hayatımızı iyice bir temizleme vakti.. Ve sonra da tertemiz toprağımıza yeni, sağlıklı, güzel, muhteşem benliğimize en uygun tohumlarını ve fidelerini ekme ve onları sevgimiz ile, itina ile besleyip, büyütme vakti..

Haydi Can’lanalım artık Biz de Doğa Ana ile uyum içinde hep Bir’likte.. 🌹
Şimdi Aşk ile yaşama vakti.. ❤️
Yürekte gül olup açma vakti.. 🌹

N.O.    14.03.2016 16.44 İstanbul
Not: Gönlünde Gül açan kadın Resimi – Aykut Aydoğdu – yürekten teşekkürler.. ❤️🌹 Diğeri kime ait bilinmiyor..

Bunlar Da İlginizi Çekebilir

Bir Yorum Bırakın